۰۹ آبان ۱۳۹۱

Travelling North -Paihia and Cape Reinga - Part 2

Cape Reinga نقطه محسور کننده ای از زمین که تا نروی و نبینی و انجا نباشی حسش نمی کنی .. عظمتی باور نکردنی که با امواج آبی شفاف و بلورین قدرت نمایی زیبایی می کند .. انگار دلت می خواهد تا ابد انجا بایستی، بگذاری باد همانگونه که موهایت را پریشان می کند افکارت را نیز ببرد .. انگار تازه می شوی .. انگار در این نقطه از زمین دوباره متولد می شوی .. انگار روحت پرواز می کند .. دست می گذاری در دست قدرتی لایتناهی .. پاک می شوی .. روحت بزرگتر می شود .. پخته تر می شود .. و باور می کنی معجزه، بهشت، خدا، روح و همه همه حقیقتی محض اند .. 

4 ساعت رانندگی از شهر ساحلی Paihia به سمت شمالی ترین نقطه کشور ابر سفید مسافت کمی نیست. مخصوصا اگر بخوای صبح بروی و عصر برگردی .. اما معجزه ای می شود که مثل کهربا تو را می کشد .. خستگی در این راه معنی ندارد .. انقدر به روبرو فکر می کنی که مسیر فراموش میشود. مسیر Paihia به سمت Cape Reinga جاده ای یک دستی نیست. 20 کیلومتر جاده مارپیچ و تقریبا همین مقدار جاده خاکی در مسیر وجود دارد. 

خود شهر Paihia شهر بسیار کوچکی است با فاصله کمتر از 3 ساعت از اوکلند به سمت شمال و در ساحل شرقی نیوزلند .. مرکز شهر شامل خیابانی در کنار ساحل است که اول تا اخرش را می شود کمتر از 20 دقیقه پیاده روی کرد.. رستوران های ساحلی و تفریحات آبی بیشترین جذابیت های این شهر هستند. 

از ساحل می توانید قایق های سفری چند دلاری سوار شوید به جزیره Russell برید. غروب زیبای خورشید و زندگی ارام و رستوران های ساحلی بیشترین چیزیست که در اینجا نصیب اتان می شود. در این نقطه از نیوزلند رشته جزایر کوچک و بزرگ زیادی وجود دارند که البته برای دیدنشان باید از تورها استفاده کنید. تقریبا با یک مسافرت نیم روزی و حول و حوش 100 دلار هزینه می توانید کل رشته جزایر رو ببینید و گاهی شما را تا Cape Reinga هم می برند. البته زیبایی این رشته جزایر با یک سفر هلکوپتر بسیار جذاب تر است و ترکیب ابی لاجوردی دریا و پیوستنش به اقیانوس به همراه سبزی تند و زیبای جزیره ها فقط از بالا قابل مشاهده است. 

دیدنی های مسیر از اوکلند به سمت Paihia بسیار زیاد است. بهترین راه سفر به این شهر این است روز اول را اختصاص دهید به مسیر اوکلند به Paihia تا بتوانید مناطق میان راه را حتما ببینید و بعد شاید 2 روز برای خود شهر Paihia و رفتن به شمالی ترین و یکی از جذاب ترین نقاط نیوزلند. 

عکس هام رو حتما براتون توی فیس بوک می گذارم و در قسمت بعدی درباره دیدنی های اوکند به سمت شمال حتما براتون می نویسم.

۰۵ آبان ۱۳۹۱

Koru Shade on Facebook

سلام به همگی .. راستش من بی هنر که هنوز موفق به حل مشکل کامنت های اینجا نشدم .. نه اینکه تسلیم بشم اما خوب هنوز موفق نشدم .. و از طرفی دیدم رفع مشکل کامنت ها تازه اول راه هستش .. شاید خوب باشه به پیشنهاد یه دوست خوب صفحه Koru shade رو هم فیس بوکی کنیم .. اینجوری ادم ها می تونن همدیگرو راحت تر پیدا کنن .. سوالهای هم رو جواب بدن .. عکس ببینیم .. و غیره .. بنابر این فعلا صفحه فیس بوک سایت رو باز کردم :) حتما بهمون سربزنید :)
البته من آپ دیت پست ها رو توی صفحه مربوط به سایت می ذارم تا کسی اگر نخواست جز دوست های فیس بوکی باشه بتونه هنوز صفحه رو لایک کنه و آپ دیت ها رو بگیره و یا کامنت بذاره و غیره :)‌ منتظرتونم ..

۲۶ مهر ۱۳۹۱

Health Insurance and ACC and Stuff

قطعا یکی از دغدغه های هرکسی که وارد کشور جدیدی می شه  طرز استفاده از خدمات بیمه ای اون کشور هستش .. و لزوما این خدمات در کشورهای مختلف شبیه هم نیست .. بیمه در نیوزلند بسیار بسیار متفاوت از ایران هست. اولین و بزرگترین تفاوت این اینکه داشتن سابقه بیمه لزوما نشانه داشتن سابقه کار نیست .. البته خوب در ایران هم این موضوع بد جا افتاده چون شما به هرحال می تونید خودتون رو به صورت شخصی قاعدتا بیمه کنید و اصلا ربطی به محل کارتون نداره .. اما به هر حال بیمه در نیوزلند کاملا یک انتخاب شخصیه .. قطعا اگر جایی مشغول کار باشید اون شرکت بخشی و یا شاید همه هزینه های بیمه ای شما رو تقبل کنه اما این خود بیمه است که تفاوت رو ایجاد می کنه.

بذارید از اینجا شروع کنم که وقتی می خواهید در جایی مشغول کار بشید معمولا همراه با مدارک قراردادی کارتون، پوشه ای شامل اطلاعات بیمه به شما داده می شه. هر شرکتی بنا به سیاست های خاص خودش با شرکت های بیمه درمانی قرارداد داره و تحت پوشش یکی از برنامه های بیمه هستند. این به این معنی هست که بیمه در واقع به شما چندیدن دسته بندی رو معرفی می کنه. مثلا معروف ترین شرکت بیمه اینجا که Southern Cross هست دارای برنامه های زیره:

Wellbeing 1 / Wellbeing 2 / Ultracare و همین طور یک سری برنامه های خاص برای بیمه گروهی داره که مثلا وقتی مورد استفاده است که شما بخواهید خانواده رو تحت پوشش داشته باشید و غیره ..

کلا لیست برنامه ها رو می تونید اینجا بخونید:

هرکدوم از این برنامه ها و یا Plan ها ایتم های متفاوتی رو تحت پوشش قرار می دهند و اگر شما شخصا حق انتخاب داشته باشید می تونید برنامه ای رو که مناسب شماست انتخاب کنید. اما اگر مشغول کار هستید معمولا شرکت به صورت پیش فرض یک Plan رو برای همه کارمندها در نظر گرفته و مخارج بیمه رو تا سقف اون برنامه به صورت کامل پرداخت می کنه (البته به قرارداد کارتون هم بستگی داره) .. اگر شما خودتون بخواهید برنامه انتخاب شده رو ارتقا بدید اختلاف قیمت رو خودتون باید ماهانه پرداخت کنید. البته اکثرا برای ارتقا نمی تونید از یک گروه به گروه دیگری تغییر برنامه بدید.

مثال زیر رو ببینید:
در اینجا مثلا شرکت A طبق قرارداد با بیمه برای تمام کامندانش برنامه VIP و زیرشاخه VIP2 رو انتخاب کرده. که شامل خدمات زیر می شه.




حالا اگر شما حس می کنید مثلا احتیاج دارید که دکتر عمومی هم شامل بیمه اتون باشه و یا به دلیل مشکلاتی از فیزیوتراپی و غیره استفاده زیادی می کنید می تونید درخواست برنامه VIP3 کنید و البته اختلاف هزینه اش رو خودتون ماهانه پرداخت کنید. اما مثلا نمی تونید از شاخه VIP کلا یهو به شاخه مثلا Ultra care برید. (شاید بعضی شرکت ها طبق قراردادشون این کار رو انجام بدن اما معمولا شرکتهای بزرگ این کار رو نمی کنن).

در ضمن شما می تونید سالی یک بار و فقط یک بار برنامه اتون رو عوض کنید. و این اتفاق فقط می تونه در یک ماه خاص اتفاق بیفته .. کاملا بستگی داره کی به شرکت بیمه پیوستید.

بیمه معمولا براتون یک کارت می فرسته که شماره عضویت اتون رو به همراه داره و در زمان عمل های جراحی و غیره که هزینه سنگینی داره کافی شماره کارت رو به دکتر بدید و هزینه ها از طریق بیمه پرداخت می شه و شما به هیچ وجه پولی پرداخت نمی کنید.

در موارد دیگر مثل دکتر رفتن های معمولی و غیره هزینه ها رو خودتون حساب می کنید و بعد انلاین و یا توسط فرم هایی که براتون ارسال می شه هزینه هاتون رو از شرکت بیمه ات درخواست می کنید و اونها به حساب اتون واریز می کنند.

یادتون باشه برای بعضی موارد نیاز به تائید اولیه بیمه دارید. مثلا اگر برای جراحی دندان می خواهید اقدام کنید باید به شرکت بیمه زنگ بزنید و اونها سوالاتی در مورد شرایطتتون می کنند و بهتون تائیدیه می دن که این عمل تحت پوشش بیمه مثلا هست یا خیر.. دقت کنید مشکلاتی که قبل از پیوستن به بیمه شروع شده شامل بیمه ممکنه نشه و موقع سوال جواب دادن به بیمه خیلی دقت کنید.

اما غیر از بحث بیمه چند تا نکته دیگه هم هست که دونستنشون به نظر من خیلی کمک می کنه. نه خیلی مرتبط و نه خیلی نامرتبط هستند. یکی در مورد دکترهای عمومی. معمولا اینجا همه یک دکتر عمومی دارند که باهاش رجیستر شده اند و خوب دکتر همه سابقه پزشکی رو نگه داری می کنه و به قول معروف می شه دکتر خانوادگی. برای هرمشکلی می تونید دکتر عمومی یا همون GP که می شه  General Pratitioner رو ببینید و اگر نیاز به متخصص داشتید اون شما رو معرفی می کنه به متخصص.

اگر دکتر عمومی خاصی ندارید می تونید پیش هر دکتری موقع بیماری برید و یا به قول معروف می شید بیمار Casual.  اما فرقش اینه که هزینه هایی که باید پرداخت کنید خیلی بیشتر خواهد بود. مثلا اگر پیش دکتری برید بدون اینکه رجیستر شده باشید ،ویزیت چیزی بین 50 تا 80 دلار می شه اما اگر دکتر خودتون باشه که باهاش رجیستر کردید هزینه ها بین 25 تا 40 دلار می شه.

هرسه ماه دولت لیست مریض های دکترهای عمومی رو می گیره و می دونه که دکترهای چه مریض های رجیستر شده ای دارند و این موضوع کمک به داشتن یه بانک اطلاعاتی جامع از بیماران و مریض ها و غیره می کنه. البته اطلاعات پزشکی و بیماری شما کاملا محفوظه و هیچ کسی بدون اجازه شما حتی نزدیک ترین فرد خانواده از اونها اطلاع نخواهد داشت.

آزمایش و عکس و تست و غیره هم وقتی نسخه رو از دکتر می گیرید و ازمایشگاه می رید نیازی به پیگیری و غیره ندارید. وقتی ازمایش رو دادید ازمایشگاه جواب رو برای دکتر ارسال می کنه و دکتر معمولا بعد از گرفتن جواب باهاتون تماس می گیره و راهنمایی اتون می کنه. موقع ازمایش می تونید درخواست کنید یه کپی هم برای شما ارسال بشه که معمولا یا به صورت نامه براتون پست می کنند و یا ایمیل می زنن که می تونید با رمزی که بهتون داده می شه باز کنید و جواب رو ببینید.

معمولا ازمایش های معمولی مجانی هستند و یا اگر ازمایش های هزینه دار تری مثل سونوگرافی و ایکس ری و ام ار ای داشته باشی با توجه به نوع بیمه اتون مثلا تا یه سقفی در سال رو پوشش می دهند که می تونید به صورت انلاین و یا توسط فرم بازگشت پول رو درخواست کنید.

اما علاوه بر بیمه شرکت دیگه ای هم هست که خدمات مشابه بیمه ارائه می ده و همه اون رو احتمالا به اسم ACC می شناسید و یا به گوشتون خورده ..

 ACC در کل باید گفت که بیمه حوادث هست و دولت اون رو پوشش می ده و شما برای استفاده از خدمات اون پولی پرداخت نمی کنید. در واقع کمک دولت هست در مواقعی که حادثه ای برای شما اتفاق بیفته .. البته این حادثه می تونه یک اتفاق کوچیک مثل زمین خوردن باشه و یا حادثه های بزرگتر مثل تصادف و غیره .. در مورد ای سی سی و تفاوت هاش و .. در پست بعدی بیشتر می نویسم :)‌


۱۸ مهر ۱۳۹۱

Auckland and attractions - Part 2

هوا داره کم کم بهاری می شه و رو به گرما و روزهای بلند و زیبای نیوزلند می ریم. همه شهرهای کوچیک و بزرگ اینجا پر از جاهای دیدنی هست که می تونه به راحتی یه روز اخر هفته گرم و افتابی رو پر کنه. تعداد پارک ها و سواحل و زمین های بازی و جاهای دیدنی و مناسب برای پیاده روی تا دلتون بخواد زیاده ..

حالا که داریم کم کم بر می گردیم به اخر هفته های افتابی و روشن با هوای مطبوع گفتم براتون چند جای دیدنی دور و بر رو که می شه بهشون مسافرت های یه روزه و یا شاید بهتر بشه گفت پیک نیک های یه روزه داشت معرفی کنم ..

طبق معمول اطلاعات من در مورد شهر اوکلند و اطراف اون هست .. همین جا از دوستانی که در شهرهای دیگه هستند و اطلاعاتی در مورد زیبایی های شهرشون دارند ممنون می شم اگر برام بفرستند. ایمیل من هم که همه می دونید : Korushade@gmail.com

 پارک های معروف و بزرگ شهر اوکلند رو می شه اینجوری لیست کرد:‌
Albert Park
Auckland Domain
Dove-Myer Robinson Park
Michael Joseph Savage Memorial
Mt Eden
One Tree Hill
Tamaki Drive
Western Park
Western Springs

بعضی از پارک های لیست شده خیلی وسیع هستند و همین طور برای باربکیو و دوچرخه سواری و پیاده روی و سایر فعالیت ها فضا و امکانات مناسب دارند. در مورد هرکدومشون قطعا اگر جستجو کنید ادرس و امکانات و غیره رو می تونید بخونید.. از پارک هایی که واقعا من لذت بردم  One Tree Hill و Western Springs بوده.
یکی از جذابیت های اوکلند ساحل های وسیع و زیباش هست.. بهترین و معروف ترین ساحل رو می شه شاید اینطوری لیست کرد:

Mission Bay
Piha 
Takapuna Beach
Browns Bay
Orewa Beach
Long Bay
Muriwai is
Kare Kare
Shakespear Regional Park

 یکی دیگه از کارهایی که من خودم هم خیلی دوست داریم ماهی گیری هست. اینجا خیلی راحت و خیلی ارزون می تونید وسایل واهی گیری مثل قلاب و غیره رو بخرید و برید ماهی گیری. اگر هم بلد نیستید همیشه کسانی هستند که وقتی به محل ماهی گیری برسید خیلی دوستانه ازشون سوال کنید و قطعا بهت یاد خواهند داد. معمولا بهترین جاها برای ماهی گیری نقاطی هست که دسترسی به عمق بیشتر دریا از طریق سکوهای ساخته شده و غیره امکان پذیر باشه .. بهترین نقاط ماهی گیری در اطراف اوکلند رو شاید بشه اینجوری گقت که همه ساحل ها و بندرها و خلیج ها که تا دلتون بخواد همه جا هم هست قابل ماهی گیری هستند. البته به قوانین ماهی گیری جایی که می رید دقت کنید .. مثلا اجازه گرفتن هر ماهی با هر سایزی رو ندارید و غیره ..

. البته همیشه تورهای قایقی هستند که برنامه های یه روزه و یا نیم روزه برای ماهی گیری می ذارن و گاهی وسایل مورد نیاز رو هم در اختیارتون می ذارن.

 یکی دیگه از سرگرمی های اخر هفته های بهار و تابستان شاید چیدن میوه های تازه باشه. در اطراف همیشه زمین هایی هستند که می تونید بهشون سربزنید و در مقابل مقداری ورودی که می دید وارد زمین بشید و میوه بخورید و همین طور بچینید و با خودتون ببرید. معمولا زمین های انگور و غوره و توت فرنگی و غیره رو می تونید راحت با جستحو پیدا کنید. البته دقت کنید که اگر سر فصل اقدام نکنید خیلی زود از دستتون می ره.

فعلا همین جا پست رو باز می ذارم. و باز درباره جاهای دیدنی می نویسم. سعی می کنم در مورد شهرهای دیگه هم اطلاعات جمع کنم اگر دوستان همراهی کنند. 

می دونم همچنان مشکل کامنت وجود داره .. به هرحال ایمیل من رو می دونید.

۱۳ مهر ۱۳۹۱

Labour Day and Halloween

به زودی یه اخر هفته طولانی خواهیم داشت. همون طوری که می دونید اخر هفته هایی که همراه بشه با یه روز تعطیلی مثل یه دوشنبه و یا جمعه رو اینجا بهش Long Weekend می گن. 

اخر هفته 22 اکتبر امسال روز کارگر یا روز Labour هست. این روز در واقع روز یاداوری و بزرگداشت (اگر کلمه درستی باشه برای این موضوع باشه) 8 ساعت کاری در روز برای همه هست. 

نیوزلند هر سال روز کارگر رو در چهارمین دوشنبه ماه اکتبر تعطیل می کنه. در کشورهای دیگه ولی این روز متفاوته. مثلا در کانادا روز کارگر اولین دوشنبه ماه سپتامبر هست. و همین طور یه روز بین المللی کاگر هم داریم که توی 80 کشور دنیا این روز رو به عنوان روز رسمی کارگر می شناسن و همین طور به اسم May Day هم معروفه و اولین روز ماه May هست. 

یکی دیگه از مناسبت های ماه اکتبر که نزدیکه روز هالووین هست. فکر می کنم قبلا در مورد این روز توی وبلاگ دو مهاجر نوشتم اما اینجا دوباره می نویسم برای اونهایی که امسال اینجان و شاید دوست داشته باشن تاریخچه پشت این روز رو بدونن.

هالووین اخرین روز اکتبر یعنی 31 ام برگزار می شه. البته بهتره بگیم شب اخر اکتبر. Halloween که در واقع بوده Hallow'en یا Hallow Evening در واقع روز بزرگداشت برداشت محصولات هست. البته نمی دونم مثلا در کره جنوبی که شروع بهاره و در کره شمالی که شروع پاییزه چه منطقی داره. همین طور این شب، برای بزرگداشت مردگان و رفتگان هم هست. 

رسم های این شب پوشیدن لباس های متفاوت و گفتن قصه های ترسناک و دیدن فیلم ترسناک و یا رسم معروف Trick or Treating هست که بیشتر برای شوخی و شادی و غیره انجام میشه. 

البته شب هالووین ریشه های مذهبی هم داره که خوب تا دلتون بخواد می شه در این مطلب نوشت و خوند و فکر نمی کنم گفتنش اینجا لازم باشه. فقط اینکه فردای روز هالووین در واقع روز دعا و بزرگداشت همه Saint هاست و به عنوان روز All Saints' Day شناخته می شه.

ایشالا که هر دو روز هوا خوب باشه و بشه از تعطیلات و شب هالووین استفاده کرد. :)

قسمت دوم Auckland's Attractions در راهه :)

۱۰ مهر ۱۳۹۱

Rest In Peace Ken

این اولین باری بود که در مراسم ختم یکی از اینجایی ها شرکت می کردم. یکی از همکاران به دلیل سرطان استخوان چند روز پیش فوت کرد. برای احترامش و همین طور در کنارش برای اشنایی با این مراسم امروز مراسم رو شرکت کردم. واقعا رفتارشون و مواجه شدنشون با مرگ تحسین برانگیزه. 

اولین چیزی که طبق عادت ایران از اطرافیان سوال کردم لباسم بود. شلوار و بلوز مشکی سرکار امروز تنم بود با جلیقه قرمز و بعد به مدیرم گفتم که می تونم تاپ قرمز رو در بیارم تا کاملا لباسم مشکی باشه .. اما گفت اصلا لازم نیست و می تونی هر رنگی توی این مراسم بپوشید. 

به محل مراسم که رسیدم سعی کردم به جز خانوم همکارمون بچه هاش رو پیدا کنم ..اما نه کسی گریه می کرد و نه شیوان و زاری بود و فقط شاید چند نفری چشمامشون خیس بود و ناراحت بودند و بقیه عمدتا درباره خاطراتشون با فرد فوت شده صحبت می کردند. و اصلا متوجه نمی شدی نزدیکان فرد کیا هستند .. برعکس ایران که حتی غریبه ترین جا برید با شیوان و زاری افراد متوجه همه روابط می شی.

به یه سالن خیلی مرتب وارد شدیم  و همه نشستند. بدن مرحوم توی تابوت چوبی خیلی مرتبی بود و البته درش بسته بود و یه دسته گل روش گذاشته بودند. بهمون یه برگه دادند که یه چهره خندان از مرحوم گذاشته بود. و تاریخ تولد و فوت رو نوشته بود. توی صفحات بعدی چند تا شعر نوشته بودند و یک صفحه چند تا عکس از مرحوم که یکیش در حال Sky diving بود و یکی در حال دویدن در یک مسابقه دو و یکی مسابقات موتور سواری و یه عکس خندان توی گاراژ خونه. پشت صفحه هم موفقیت هاش و خوبی هاش رو نوشته بودند. 

مراسم فوق العاده ساده دلنشین بود. برادر زن مرحوم شروع کرد در موردش  صحبت کردن و از علاقه مندی هاشون و تفریجاتش گفت. و یکی از اهنگ های مورد علاقه اش رو خوند.

بعد خواهر زاده مرحوم اومد و از طرف خواهر مرحوم در مورد دوران بچگی اش تا نوجوانی اش گفت. اینکه این فرد از کدوم شهر اومده و کجا بزرگ شده و ..

یکی از دوستان قدیمی اش درباره نوجوانی هاشون صحبت کرد و کلی خاطرات خنده داری که باهم داشت تعریف کرد و همه رو خندوند. یکی از همکاران ماهم که دوست خیلی نزدیکش بود از خاطراتشون گفت و شعر کوتاه و واقعا زیبایی رو که براش گفته بود خوند. بعد هم با پیانو چند تا قطعه بسیار کوتاه و با محتوا اجرا کردند که شعرهاش رو بهمون داده بودند تا همراهی کنیم. 

اونقدر مراسم ارامش داشت و مملو از حس سبک و خوبی بود که اصلا یاد بدبختی و مرگ و میر نمی انداختت.. انگار به همه ادم هایی که اون فرد رو از دست داده بودند ارامش می داد و با یک انرژی زیبا بهشون می گفت زندگی همینه و باید پذیرفتش .. و باید پذیرفت مرحوم در ارامشه .. 

من که خودم به شخصه جز معدود کسانی بودم که گریه ام گرفته بود انگار اروم شدم. 

بعد از اجرای برنامه .. به همه یه شاخه گل دادند که روی تابوت مرحوم بذارند و ازش خداحافظی کنند .. البته در تابوت بسته بود و چیزی دیده نمی شد.

بعد از مراسم بدنش رو بردن برای مراسم سوزاندن. اینکه بدن رو بسوزانند و یا با تابوت خاک کنند کاملا بستگی به دلخواه فرد داره و یا خانواده اش. 

و در اخر همه رو دعوت کردند به چایی و کافی و .. .

یکی از اتفاقات جالب برام این بود که کسی سعی نمی کردم خودش رو به خانواده مرحوم به زور معرفی کنه که مثل ایرانی ها به طرف گویا می خوان یاداوری کنند که "ببین ما اومده بودیم ها" .. از شرکت حدود 20 نفری رفته بودیم اما همه برای احترام به اون فرد و علاقه ای که بهش داشتند رفته بودند و نه هیچ دلیل دیگه ای. 

جالب تر از اینکه همه راجع بهش صحبت می کردند و از خاطرات خوب و خنده دارشون می گفتند. هیچ کسی تظاهر به ناراحتی فقط برای خوش امد دیگران نمی کرد .. کسی گل و یا چیزی با خودش نیاورده بود .. و ساده ترین جمله ابزار تاسف بود بابت از دست دادنش .. 

امیدوارم ناراحتتون نکرده باشم .. امیدوارم این چند خط تجربه هیچ وقت به کارتون نیاد.

Rest In Peace Ken.