۰۱ آذر ۱۳۹۱

Where to Live when we arrive ! -محل اقامت در نیوزلند در زمان ورود

یکی از اساسی ترین سوالات مهاجران وقتی وارد کشوری میشند اینه که کجا اقامت کنند .. قطعا شاید اولین چیزی که به ذهن می رسه هتل هست اما خوب مهاجرت مسافرت نیست و قطعا نمی شه طولانی مدت در هتل موند و هزینه های هتل ها و یا حتی متل های نیوزلند اصلا ارزون نیست. شاید در بهترین شرایط و اگر تعطیلات خاصی نباشه حداقل شبی متوسط 70 دلار پول هتل و یا متل خواهد بود.

برای اقامت توی نیوزلند و علی الخصوص شهرهای بزرگ اون انتخابات زیادی وجود داره که ممکنه هرکدوم با توجه به شرایط شما متفاوت باشه .. من اینجا همه رو براتون توضیح می دم و شما می تونید انتخاب کنید کدوم با شرایط شما سازگار تره :

یک نکته: رزرو تلفنی و انلاین برای همه موارد معمولا ممکنه اما تقریبا در اکثر موارد ازتون شماره کارت اعتباری می خوان.

----------------------------------------------------
نوع: BackPackers
هزینه: حدود شبی 30 دلار (میانگین)
نحوه رزرو:‌ از طریق انلاین - تلفنی و یا با مراجعه
  BackPackers معمولا ارزونترین جاییه که می شه گرفت. اما خوب واقعیتش اینه که خیلی به ذائقه ما ایرانی ها ممکنه خوش نیاد چون عادت به این شرایط نداریم. معمولا اینجور مکان ها چندین مدل اتاق داره .. بعضی وقت ها اتاقهای یه تخته و دو تخته داره که حموم و دستشویی دارن اما معمولا اتاق های 6 تخته به بالا دارن که خوب خیلی ارزون هستند .. دستشویی و حمام ها مشترکه و یه اشپزخونه بزرگ دارن و یخچال مشترک .. معمولا کسانی که مسافرتهای بین شهری می کنن و یا برای اقامت یه شب و دو شب سرراهی میان اینجور جاها می مونن و یا بیشتر جوونهایی که گروهی سفر می رن و شب رو فقط اونجا سر می کنن. خوب قاعدتا به خاطر این بافتش زیاد جای قابل اطمینان و خیلی تمیزی نمی تونه باشه.
----------------------------------------------------

نوع: Hotel/Motel
هزینه: حدود شبی 90 دلار (میانگین)
نحوه رزرو:‌ از طریق انلاین - تلفنی و یا با مراجعه
 در مورد هتل و متل که می دونید مثل همه جای دنیاsj پس توضیح اضافه نمی دم.

----------------------------------------------------
نوع:Bed and Breakfast
هزینه: حدود شبی 60-70 دلار
نحوه رزرو: انلاین - تلفنی - مراجعه
یه نوع دیگه Bed and Breakfast هست که خوب همونطوری که از اسمش پیداست معمولا برای خوابیدن و فرداش رفتن خوبه و صبحونه هم شامل می شه .. البته نه صبحونه مدل هتلی .. بلکه بیشتر توی اشپزخونه وسایل چایی و قهوه هست و شیر و سیریال صبحونه که اگر خواستید می تونید برای خودتون یه جیزی سرهم کنید و بخورید. معمولا هزینه هاش خیلی پایین نیست و شاید متوسط شبی 60 دلار اینها باشه.

---------------------------------------------------
نوع: همخونه شدن
هزینه: حدود هفته ای 80-100 دلار با توجه به تعداد و محل
نحوه رزرو: دوست - اشنا - سایت  trade me - درخواست همخونه که در سوپرمارکتهای بزرگ و غیره می ذارن - روزنامه و ...
همخونه شدن به نظر من یکی از به صرفه ترین روشهای زندگیه .هم از نظر اینکه می تونید محل مناسب تری رو بگیرید و هزینه رو تقسیم کنید .هم پول برق و اینترنت و غیره رو می شه تقسیم کرده و غیره .. اما خوب متاسفانه همخونه شدن رسم و رسوماتی داره که از همه ایرانی ها برنمیاد .. امتحانش ضرر نداره اگر ادم راحت و خیلی سخت گیری نیستید ..

----------------------------------------------------------
نوع: آپارتمان مبله
هزینه: هفته ای 200 الی ...
نحوه رزرو: حضوری
خوب معقول ترین راه اینه که بتونید برای خودتون یه آپارتمان کوچیک و جمع و جور اجاره کنید. معمولا اپارتمان های مرکز شهرها مبلمان شده هستند و بنابراین به هیچ چیز غیر از خودتون و لباس ها احتیاجی ندارید . یعنی در حد نیاز قاشق و قابلمه و کاسه و بشقاب برای یه زندگی ساده هست. همه وسایل زندگی مثل یخچال و گاز و ماشین لباس شویی و غیره هم وجود داره. معمولا و یا شاید همیشه لازمه این اپارتمان ها را با مراجعه به agent و یا بنگاه دار کرایه کنید. می تونید عکسها و قیمت ها و ادرسها رو توی سایت های انلاین مثل trademe.co.nz و یا realstate.co.nz ببینید و هرکدوم رو خواستید به شماره گذاشته شده زنگ بزنید و برید از نزدیک ببینید و اگر شخص دیگه زودتر نگرفته باشه روش فرم پرکنید. اونها هم درخواست شما رو بررسی می کنن و یه چکی می کنند که مثلا خلاف کار و سابقه دار نباشید و بهتون خبر می دن. معمولا روزی که می تونید خونه رو بگیرید توی همون تبلیغش نوشته. مثلا گفته سوم ژانویه خونه اماده اجاره است و ...
برای اینجور مکان ها معمولا ازتون دو هفته اجاره رو پیش می گیرند که بعدا که خونه رو تحویل دادید بهتون پس می دن. این دو هفته اجاره نه دست بنگاهی می مونه و نه دست صاحب خونه بلکه ریخته می شه به یه حسابی که مخصوص پولهای پیش هست و بعدا همون ها هم بهتون پرداخت می کنند.
خونه رو همونجوری که تحویل گرفتید باید تحویل بدید و کوچکترین خرابی باید یا درست کنید یا هزینه اش رو بدید. دقت کنید موقع تحویل همه جا رو خوب چک کنید و اگر مشکلی هست به همون بنگاهی اطلاع بدید.
برای کسانی که می خوان تازه جا بیفتن و دنبال کار می گردن موندن در مرکز شهر بهترین انتخاب هستش .. که به راحتی از روی نقشه گوگل می تونید پیدا کنید .
توی اوکلند همه خیابون های اطراف خیابان Queen , Victoria , Symonds و .. مرکز شهر به حساب میاد .. معمولا دانشگاه ها هم از مرکز شهر دسترسی اشون خیلی راحته.

 ------------------------------------------------
نوع: خونه و یا اپارتمان غیر مبله
هزینه: 300 الی ...
نحوه رزرو: حضوری
در شهر و اطراف شهر می تونید خونه های کوچیک و یا بزرگ غیر مبله هم کرایه کنید. البته وقتی می گیم غیر مبله غیر از گاز اشپزی و ماشین ظرف شویی و پرده می شه.
اکثر خونه ها اینها رو دارند .. اما سایر وسایل با خودتون هست. معمولا هزینه کرایه خونهای غیر مبله اگر در شهر نباشند خیلی ارزونتر از خونه های مبله است و خوب می شه با یه هزینه کوچیک اگر دنبال زندگی لوکس نباشید مایحتاج اولیه رو خرید. معمولا خونه ها یک الی دو تا پارکینگ دارند. یک طبقه و یا نهایتا دو طبقه هستند و یا طبقه ای از یک خونه بزرگتر هستند. دور از هیاهوی شهر هستند و .. البته با توجه به محل دسترسی به محل کار و دانشگاه می تونه متفاوت باشه .. برای گرفتن خونه حتما به مسیرهای ترافیک و دسترسی های اتوبوس دقت کنید ..
برای گرفتن خونه هم دقیقا شرایط مثل گرفتن آپارتمان هست و لازمه پول پیش بدید. و از طریق سایت ها خونه رو پیدا کنید و قرار بازدید بذارید. در مورد خونه های خارج از مرکز شهر احتمال اینکه صاحب خونه مکان رو خودش برای اجاره گذاشته باشه هم وجود داره .. 

----------------------------------------------------------
فعلا چیز دیگه ای یادم نمیاد .. اگر دوست داشتید چیز اضافه کنید به این نوشته خوشحال می شم بشنوم :)
به امید دیدار
----------------------------------------------------------
یک مورد که از قلم افتاده بود و یکی از دوستان یاداوری کرد هم HomeStay شدن هستش. البته این مورد رو من معمولا برای دانش اموزان و دانش جویانی دیدم که سن پایینی دارن و میان که مدتی درس بخونن و به کشورشون برگردن.. یعنی اکثرا سن هایی حدود 10 الی مثلا 20 سال دارن. وقتی کسی رو ندارن خودشون میان و پیش یه خانواده اینجایی زندگی می کنن. بهشون یه اتاق می دن به اضافه صبحونه و شام. در واقع اون خانواده مراقبشون هست. در مورد سن های پایین تر یه جورایی مسئولیت با خانواده هست که مراقب رفت و امد اون هم باشن. اما خوب نمی شه خوب برای مهاجرین نمی شه HomeStay شد. باید در واقع خانواده ای پیدا کنید که بپذیرن شما باهاشون زندگی کنید. برای پیشرفت زبان این خیلی خیلی عالی هست و همین طور اشنایی با نیوزلند چون قطعا اون خانواده می تونن خیلی کمک باشن. هزینه هاش هم در حدود هفته ای 200 دلار برای هر نفره .. حالا اگر مثلا دو نفر باشید و یه اتاق داشته باشید چقدر هزینه اش می شه راستش نمی دونم.. به هرحال اما این هم راه حل ممکنه ای هست. برای HomeStay شدن دانش اموزان و دانشجویا خانواده به مدارس می رن و به مسئول مثلا اونجا می گن که حاظر هستند HomeStay داشته باشند و بعد اون مدرسه به محض گرفتن دانش اموز و یا دانشجو بین المللی بهشون خبر می ده و معرفی اشون می کنه. معمولا وظیفه فرودگاه رفتن و کلا یک سری مسایل به عهده خانواده ای هست که این مسئولیت رو قبول می کنن و باید یه جورایی مثل بچه خودشون از طرف مراقبت کنند. البته با توجه به سن های متفاوت خوب فرق می کنه.

2 comments:

parastoo samiee گفت...

یک سایتی هست به اسم زورق که امکان رزرو هتل در همه دنیا رو می ده. با کارت ATM بانکهای ایرانی می تونی پول رو پرداخت کنی بعد اونها به صورت دلاری واریز می کنن به حساب هتل و جات رزرو می شه. من یک بار چک کردم دیدم خیلی هتل های آکلند رو هم داره.

ناشناس گفت...

دقیقا مشکل ماها که ایران هستیم اینه که کارت اعتباری نداریم.برای بدو ورود هیچ راهی نیست که بتونیم خونه مبله بگیریم ؟ منظورم زمانیه که از فرودگاه باید یه جایی بریم