۰۵ مهر ۱۳۹۲

رانندگی در نیوزلند


رانندگی در نیوزلند

در مورد طرز گرفتن گواهی نامه و نحوه خرید ماشین قبلا براتون نوشتم .. البته سعی می کنم اونها رو هم یه مروری کنم و اگر نکته جدید به نظرم رسید براتون اضافه کنم ..

در مورد گواهی نامه می تونید توی این لینک بخونید:
..

اما خواستم امروز بیشتر در مورد اولین رانندگی در نیوزلند براتون بگم .. اینکه چقدر نگران باشید ! اصلا باشید یا نباشید !‌چه نکاتی خیلی مهم هستند و غیره ..

اولین نکته ای که همتون احتمالا تا حالا متوجه شدید رانندگی در اینجا در خلاف جهت ایران هست یعنی راننده در سمت راست می شینه و به همین دلیل همه چیز یک شیفت راست و چپ پیدا می کنه ..

این یعنی اینکه شما مثلا برای پارک در خیابان دو طرفه و یا توقف همیشه سمت چپ ترین قسمت خیابون خواهید ایستاد .. اگر می خواهید خیلی چپ و راست نکنید تا ذهنتون کمتر اشتباه کنه همیشه در نظر داشته باشید که در هر کشوری و هر جوری که رانندگی کنید همیشه راننده به وسط خیابون نزدیک تر هست تا سرنشین کنار راننده ..

به همین ترتیب خط سرعت در اتوبان ها سمت راست خواهد بود و اگر همیشه توی ایران کنار خیابون نوشته از راست حرکت کنید در اینجا در واقع خط کم سرعت چپ هست و همه جا نوشته Keep Left  .. همین طور دور زدن در میدان ها کاملا برعکس ایران هست یعنی میدان ها رو در جهت عقربه ساعت باید دور بزنید نه مثل ایران خلاف جهت عقربه ساعت .. براتون چند تا شکل می گذارم تا واضح تر بشه این قوانین ..

اما قبل از گذاشتن شکل ها و نکات اصلی باید در نظر بگیرید که اینجا شما نباید خطوط بین راه ها رو به هیچ وجه بدون راهنما و بی توجه قطع کنید .. اصولا در ایران کسی در بین خط ها رانندگی نمی کنه و معمولا خیابونی که دارای مثلا 3 Lane هست اکثرا 4 الی 5 تا ماشین در کنار هم قرار دارند .. اما اینجا قرار گرفتن بین خطوط خیلی مهمه و بیشتر از این نظر که همه در نظر دارند شما درست رانندگی می کنید و خط ها رو بدون راهنما قطع نمی کنید پس ممکنه در هر لحظه ای بدون توجه از کنارتون با سرعت رد بشن چون قرار نیست هیچ کسی جلو دیگری یهو بپیچه  ..

همین طور در مورد رعایت قوانین صبر زیادی ندارند .. در عین حال که احترام در رانندگی و اجازه عبور دادن به دیگران جز مواردی هست که زیاد به چشم می خوره اما اگر قوانین رو رعایت نکنید خیلی سریع عصبانی خواهند شد و غیر از عصبانی شدن بقیه خیلی راحت و بدون اینکه توجه کنید ممکنه جریمه بشید .. که حالا به اصلی هاش حتما اشاره می کنم ..

این لینک هست به امتحان رانندگی تئوری تمرینی برای نیوزلند .. زدن تست هاش کمکتون که هم با قوانین آشنا شید و هم برای امتحان آمادگی داشته باشید:


اما قانون اول میدان که خیلی مهمه چون همه اونقدر قانون براشون در مورد میدون ها جا افتاده که سریع رفت و امد می کنند و وقت فکر کردن و دو دوتا کردن نیست.

1- میدان همیشه در جهت عقربه ساعت
2- همیشه در میدان حق با کسی است که توی میدان هست
3- همیشه حق وارد شدن به میدان با فرد سمت راست شماست
4- هرگز در میدان خطوط میدون رو قطع نکنید و از قبل از وارد شدن به میدان مسیرتون رو انتخاب کنید ..

همین طوری که توی شکل می بینید میدان زیر دارای 2 تا مسیر هست و چون هر ماشین در مسیر خودش حرکت می کنه و خطوط رو قطع نمی کنه قاعدتا مشکلی پیش نمیاد .. ماشین ها میدون رو در جهت عقربه ساعت دارن می پیچن ..



توی شکل دوم اگر دقت کنید قبل از ورود به میدان دو دسته فلش روی زمین کشیده شده که نشون می ده اگر مستقیم می رید و یا به راست می پیچید توی مسیر سمت راست و یا اگر مستقیم می رید و یا به چپ می پیچید تو مسیر سمت چپ رانندگی کنید. این خیلی مهم هست چون مثلا اگر می خواهید دور میدون دور بزنید (در واقع به راست می پیچید) و در مسیر چپ قرار داشته باشید مجبورید خطوط میدون رو قطع کنید و اگر ماشین دیگه ای باشه در میدون باعث تصادف بشید .. پس از قبل مسیر رو باید بدونید و البته همیشه با احتیاط و راهنما می شه قضیه رو حل کرد.

توی این شکل همین طور نحوه راهنما زدن برای ورود و خروج از میدان هم مشخص شده ..



همون طوری که گفتم حق همیشه با ماشین سمت راست هست. پس اگر کسی از سمت راست داره وارد میدون می شه و یا قصد داره وارد میدون بشه باید اجازه بدید عبور کنه و بعد نوبت شماست البته تا وقتی که سمت راست خالی باشه ..
شکل زیر در واقع حق با راننده ماشین قرمز هست و بعد از عبور اون شما می تونید عبور کنید.



خوب بقیه قوانین میدان رو هم که می تونید توی کتابچه و یا سایت بخونید .. اما اینها اصلی هاش بود ..
قانون مهم دیگه تعیین مسیر هست در موقع رانندگی .. اگر خیابون های نیوزلند رو دیده باشید کف خیابون مخصوصا در محل های دور زدن و سرچهار راه ها و غیره همیشه فلش هایی کشیده شده که مسیر رو نشون می ده .. شکل زیر رو ببینید تا توضیح بدم :



خوب همون طوری که پیداست برای پیچیدن و یا مستقیم رفتن باید مسیر درست رو از قبل انتخاب کنید و مثلا اگر می خواهید به راست برید اما روی مسیر باشه که مستقیم می ره نمی تونید بپیچید چون درست اون طرف خیابون یک لاین مخصوص ماشین ها هست و اگر شما هم بپیچید لاین اضافه ای برای شما نیست و قطعا تصادف خواهید کرد .. بذارید ببینم شکل بهتری برای توضیح پیدا می کنم.



مثلا شکل واقعی زیر رو ببنید. در نظر بگیریم شما جای ضربدر زرد رنگ هستید و تصمیم دارید مستقیم برید. اما اون مسیر برای کسانی هست که می خواهند به چپ بپیچند .. در کنار شما دو تا مسیر مستقیم هست و بنابر این بعد از چهار راه دو مسیر برای ادامه مسیرهای مستقیم اما برای شما جایی نیست یعنی مسیر سومی وجود نداره نبابراین اگر شما برخلاف مقررات از خطی که برای گردش به چپ استفاده شده مستقیم برید هم باعث درگیری ماشین های کناری می شید و هم باعث معطلی ماشین های پشت سر چونکه چراغ سبز مربوط به گردش جدای از چراغ مستقیم هست و ممکنه چراغ سبز باشه برای گردش به چپ اما چون شما می خواهید مستقیم برید و چراغ روبرو قرمز هست کل مسیر پشت سر رو بی جهت معطل کنید .. که اصلا تحملش رو ندارند ..

نکته بعدی اینکه اصولا اینجا کسی از وسط خیابون رد نمی شه مگر اینکه بسیار بسیار مطمئن باشه که ماشین نمیاد .. بنابراین کسی از شما انتظار نداره به عابرین پیاده راه بدید البته همه جا دقت و رعایت کنید اما خوب اگر شما عابر پیاده هستید بهتون توصیه می کنم بسیار با دقت از خیابون ها رد شید چون اصولا کسی عادت نره یهو عابرپیاده وسط خیابون بپره و ممکنه خیلی راحت به خودتون خدایی نکرده صدمه بزنید .. اما در عوض روی خطوط مخصوص عابرین پیاده اگر عابری در حال رد شدن باشه باید ایست کامل کنید تا کاملا از دو جهت عرضی خیابون رد بشه ..حتی اگر مجبور باشید مدت ها منتظر بمونید تا همه عابرین پیاده رد بشن چاره ای ندارید .. البته معمولا این اتفاق نمی افته اما خوب به هرحال حق تقدم روی خط با اونهاست ..

 روی خطوط زد کنار خیابون به هیچ وجه ایست نکنید حتی برای چند دقیقه .. چون جریمه می شید و جریمه های اینجا بسیار سنگین هست .. خطوط زرد در واقع معادل همون ایست کاملا ممنوع ایران هست و حتی اگر راننده توی ماشین باشه اجازه ایست ندارید ..

توی خیابون های یک طرفه خلاف جهت پارک نکنید که جریمه می شید ..

یه نکته بسیار بسیار جالب و ظریف که توی هیچ دکونی پیدا نمی شه رو بهتون بگم که بعدا گرفتارش نشید .. توی خیلی از خیابون ها پارکینگ ها به صورت اریب هستند خوب برای اینکه فضا رو بهتر استفاده کنند .. توی پارکینگ های اریب کنار خیابان به هیچ وجه اجازه ندارید ماشین رو دنده عقب پارک کنید. یعنی همیشه باید پشت ماشین به خیابون باشه و نه سر ماشین و بله اگر برعکس پارک کنید جریمه می شید در حدود 80 دلار. 

دو تا قانون خیلی مهم هست که سال گذشته هم کمی تغییر کرد و باز از اون قانون هاییه که مردم دیگه چشم بسته رعایت می کنند و سرتقاطع ها بدون اینکه لازم باشه فکر کنن با رعایت حق تقدم می پیچن و رعایت نکردنش واقعا باعث دردسر هست. قانون ها رو با شکل براتون می ذارم و بعد توضیح می دم .. 


خوب همون طوری که توی شکل می بینید سر تقاطع ها باید حق تقدم طبق قانون جدید رعایت بشه و در دو شکل بالا که قانون جدید و جاری رو نشون می ده حق تقدم اول با ماشین سبز هست همیشه .. در صورتی که قبلا برعکس بوده (شکل پایین) .. یعنی اگر پشت ماشین سبز 20 تا ماشین دیگه هم باشن که بخواد بپیچن باید صبر کنید همه برن و بعد حق گذر با شما خواهد بود. 

بازهم می گم شاید فقط با یکی دوبار تمرین سریع تر از اونچه فکر کنید این قوانین هم براتون جا بیفته .. در ضمن موقع امتحان حتما این قوانین امتحان گرفته می شه. 

سال گذشته برای جاافتادن این دو تا قانون بسیار اموزش داده شد و فرهنگ رسانی شد. توی لینک زیر می تونید به صورت واقعی و انلاین این قانون ها رو یاد بگیرید .. در واقع انگار شما در ماشین نشستید و سرتقاطع باید تصمیم گیری کنید .. دیگه بهتر از این نمی شه یاد گرفت :)


فکر کنم خسته اتون کردم .. برای امروز کافیه .. بقیه اش رو به همراه توضیحات مجدد درباره خرید و کرایه ماشین و غیره توی پست بعدی می نویسم
موفق باشید





۰۳ مهر ۱۳۹۲

حمل و نقل و جابه جایی در نیوزلند ..


فکر می کنم این روزها و یا حداقل در چند ماه آینده دوستان زیادی وارد نیوزلند می شوند و جز اولین نیازمندی ها بعد از پیدا کردن محل موقتی برای زندگی که قبلا درباره اش نوشتیم دونستن در مورد حمل و نقل دورن شهری خیلی ضروری باشه.



راستش اولین توصیه ام بهتون این هست که از رانندگی در اوکلند نترسید و اگر راننده های خوبی در ایران بودید رانندگی در نیوزلند بسیار راحت تر از اونی هست که فکر می کنید فقط و فقط به شرط اینکه قانون رو رعایت کنید. کلا جابه جایی با ماشین شخصی هرچند با قیمت بالای بنزین در اکثر مواقع ارزونتر هست مخصوصا اگر نخواهید پول پارکینگ بدید. اما خوب لزوما در اوج زمان های ترافیک سریعتر نیست.

اگر در مرکز شهر مستقر شدید قطعا پارکینگ جز معضلات اصلی به حساب میاد و معمولا باید هزینه زیادی بابتش پرداخت کنید مگر اینکه محل اقامتتون بهتون پارکینگ بده که خوب باعث می شه اجاره بالاتری ازتون بگیره. اما خوبی مرکز شهر دسترسی به اطراف با اتوبوس هست که معمولا گرون به حساب نمیاد و معمولا برای مسافت های کوتاه با استفاده از اتوبوس با پرداخت 50 سنت و 1 دلار به راحتی می تونید به مقصد برسید.

اما اگر می خواهید به محله های خارج از مرکز شهر دسترسی داشته باشید خوب اتوبوس همیشه بهترین گزینه نیست اما در عوض پارکینگ تقریبا مجانی هست و همه جا می تونید ماشین رو پارک کنید.

خوب یه کم تا اینجا پراکنده گویی کردم .. بگذارید دسته بندی تر شده توضیح بدم.

اتوبوس ها اولین وسیله نقلیه عمومی هستند که توی همه جای شهرها به چشم می خورند. به تازگی سیستم پرداخت اتوبوس ها هم همه هماهنگ و یکی شده و مثل قبل مجبور نیستید کارت ها و بلیط های مختلف و رنگارنگ برای خط های مختلف داشته باشید.

اتوبوس ها اصولا با شماره، رنگ و اسم خط اصلی شناخته می شوند و بعد از مدتی خیلی سریع همه رو خواهید شناخت. اینکه چه اتوبوس هایی از چه کمپانی مثلا کدوم مسیرها رو پوشش می دهند و غیره.

اما خوبی استفاده از اتوبوس این هست که می تقریبا همه جای شهر حتی در دورافتاده ترین کوچه پس کوچه ها ایستگاه اتوبوس هست و حداکثر با 10 دقیقه پیاده روی به نزدیک ترین ایستگاه اتوبوس می رسید اما خوب اینکه چه ساعتی اونجا باشید مساله اصلی هست.

همه اتوبوس ها با توجه به جدول زمان بندی توی ایستگاه ها می رسند و معمولا توی همه ایستگاه ها تابلوهای مسیر اتوبوس و زمانی که به ایستگاه می رسند وجود دارند و در همه ایستگاه های اصلی هم تابلوهای دیجیتال انلاین زمان رسید اتوبوس بعدی رو اعلام می کنند.

در ضمن همه ایستگاه های اتوبوس شماره ایستگاه دارند. با فرستادن اس ام اس به شماره 3666 و دادن شماره ایستگاه براتون همه اتوبوس هایی که از اون ایستگاه مثلا تا یکی دو ساعت آینده می یان رد می شن، شماره اتوبوس و مسیر فرستاده می شه و خوب می تونید حداکثر زمان انتظارتون رو پیدا کنید.

یادتون باشه اتوبوس ها فقط در صورت لازم در ایستگاه ها متوقف می شوند. یعنی اگر در ایستگاه هستید و اتوبوس مورد نظر داره می رسه باید براش دست نگه دارید و یا تکون بدید تا نگه داره و سوارتون کنه .. اگر به مسیر و یا شماره اتوبوس شک دارید از راننده سوال کنید و اونها راهنماییتون می کنند البته اگر در فهمیدن لهجه های همدیگه خوش شانس باشید چشمک

برای پیاده شدن هم همین طور همه اتوبوس ها یا زنگ دارند که در واقع همون تکمه های قرمز رنگی هست که در اتوبوس های ایران هم همه جا بود و کسی استفاده نمی کرد .. قبل از رسیدن به ایستگاه مورد نظر اگر دکمه رو فشار بدید معمولا تابلویی پشت راننده و روبه شما وجود داره که روشن می شه و نشون می ده اتوبوس ایستگاه بعد متوقف میشه که شما پیاده بشید. گاهی هم اگر اتوبوس قدیمی باشه در کنار پنجره ها یه طناب مانند اویززونه که با کشیدن اون قبل از ایستگاه همین کار رو می کنه و راننده رو خبر می کنه که باید ایستگاه بعد بایسته تا مسافر پیاده بشه.

اما از کجا بدونیم برای رفتن به مقصد کدوم اتوبوس رو و کجا سوار بشیم.

به نظر من بهترین روشه اینه که قبل از راهی شدن حتما توی سایت نگاه کنید. فقط کافیه توی لینک زیر مبدا (جایی که هستید و یا می خواهید ازش مسافرت کنید) و مقصد رو وارد کنید. خود سایت با توجه به ادرس وارد شده نزدیک ترین ایستگاه اتوبوس و زمان های ممکن رو برای سوار شدن، هزینه و مدت زمان سفر و همین طور نزدیک ترین ایستگاه به مقصد برای پیاده شدن رو بهتون نشون می ده.

مثال زیر رو ببینید:

قبل از مثال این لینک هست برای پیدا کردن اتوبوس مورد نظر شما:


مثلا من از خیابان ویکتوریا در مرکز شهر می خوام به سمت شمال و به فروشگاه اصل محله گلنفیلد برم و می خوام ببینم مسیرها و اتوبوس هایی که از ساعت 10 صبح به بعد می رن کدوم ها هستند و کلا چه جوری می شه به مقصد رسید.

یه راهنمایی کوچیک: این مسیر در حالت عادی و بدون ترافیک با ماشین تقریبا 20 دقیقه و یا کمی بیشتر طول می شهو باید از مرکز شهر گذشت و از پل اصلی اوکلند از دریا رد شد و وارد بخش شمالی شهر شد و بعد به سمت این ادرس رانندگی کرد.



همین طور که توی شکل می بینید مقصد، مبدا و زمان مورد نظر رو وارد می کنید و بعد سایت به شما اتوبوس های موجود رو نشون می ده.

مثلا در این مثال ما دو تا اتوبوس با شماره های 955 و 954 به محل مورد نظر ما می رن و برای سوار شدن اونها باید به ایستگاه 7036 بریم که از محلی که ما هستیم تقریبا 8 دقیقه پیاده روی هست و بعد از 32 دقیقه به مقصد می رسیم و برای رسیدن به فروشگاه باید از خیابون رد بشیم و ایستگاه نهایی مورد نظر ما شماره 3881 هست و هزینه این سفر 4.50 دلار می شه.



همین طور در سمت راست بقیه ساعت هایی که این اتوبوس راه می افته رو نشون می ده. البته خوب این روزها با توجه به ترافیک و بارون و غیره به نظر همه زمان ها رو باید چند دقیقه کم و زیاد در نظر بگیرید.

یکی دیگه از خوبی های استفاده از اتوبوس این هست که دارای خط ویژه هستند و صبح ها و عصر ها که ترافیک بیشتره کمترین معطلی رو دارند. در خیلی از خیابون ها می بینید که خط های ویژه اتوبوس در روی زمین به زنگ سبز رنگ شده اند و شما اجازه رانندگی روی اونها رو ندارید مگر برای دور و زدن و غیره.. اما در محله های خارج از شهر روی این خطوط علایمی مثل T3 و یا T2 نوشته شده. این یعنی علاوه بر اتوبوس ها اگر تعداد سرنشینان ماشین شما 3 و یا 2 نفر بیشتر هست شما هم می تونید از خط ویژه استفاده کنید. که خوب کمک می کنه ترافیک زیادی رو به سرعت در اوج زمان ترافیک رد کنید.

هزینه اتوبوس ها با توجه به تعداد ایستگاه هایی که تا مقصد فاصله هست محاسبه می شه که بهشون stage گفته میشه و هر stage شامل چندین ایستگاه هست. بعضی ا اتوبوسها مسیرهای مشخصی رو دور می زنند معمولا توی مرکز شهر و هزینه مشخصی دارند و می تونید هرجا خواستید با همون هزینه سوار و پیاده بشید.

بعضی مراکز اتوبوس های مخصوص و مجانی دارند که برای رفتن می تونید توی سایت هاشون پیدا کنید و غیره.

خلاصه فکر کنم بقیه اش رو در مورد اتوبوس ها با تجربه یاد بگیرید. 

اما بریم سراغ سایر وسایل نقلیه .. 

استفاده از فری یا قایق های مسافربری هم گزینه بدی نیست اگر در محل هایی زندگی می کنید که به ایستگاه این قایق ها دسترسی خوبی دارید. درست مثل اتوبوس ها می تونید توی همون لینک قبلی ادرس هاتون رو وارد کنید و ساعت حرکت، هزینه، زمان و محل سوال و پیاده شدن قایق ها رو پیدا کنید. نقشه زیر محله هایی رو که می تونید با فری (قایق) برای مسافرت های داخلی ازشون استفاده کنید نشون می ده. 

شکل اول مسیرهای شمال رو به مرکز و شکل دوم مسیرهای مرکز رو به اطراف تا حدودی نشون میده اما خوب اطلاعات دقیق رو می تونید توی سایت ببینید. 





من خیلی از دوستان رو دیدم که دوچرخه خودشون رو توی فری می ذارند و بعد بقیه مسیر رو بعد از پیاده شدن با دوچرخه طی می کنند که می تونه برای بعضی گزینه مناسبی باشه.

وسیله سوم و شناخته شده نقیله استفاده از ترن های زیرزمینی هست که فعلا در اوکلند مشغول به کار هستند و اکثرا برای مسیرهای طولانیتر پیشنهاد می شن. خوب قطعا به دلیل مواجه نشدن با ترافیک سرعت بالاتری در جابه جایی مسافرین دارند و زمان های رفت و امدشون دقیق تر هست. 

ایستگاه های اصلی شون خیلی کمتر هست اما نقاط اصلی شهر رو به هم وصل می کنند و با ترکیب استفاده از ترن ها و اتوبوس ممکنه گزینه مناسبی برای دسترسی به بعضی نقاط شهر باشه. قطعا ترن های اوکلند هنوز از زیر آب رد نمی شوند و متاسفانه فقط نقاط مرکز شهر و جنوب و اطراف رو بهم وصل می کنند و همچنان در شمال شهر باید از اتوبوس و قایق استفاده کرد. 


ترن ها چند خط اصلی دارند که اکثرا مرکز، شرق، جنوب و غرب رو پوشش می دن. توی نقشه زیر تقریبا تمامی این خطوط رو می تونید ببینید.



فکر کنم برای امروز کافی باشه و حسابی سرتون رو درد اورده باشم .. دفعه بعد در مورد خرید ماشین و قوانین اصلی و غیره می نویسم :) 

به امید دیدار

۰۱ مهر ۱۳۹۲

یک تجربه - قطعی آب گرم و برق

یک تجربه

اول از همه معذرت اگر توی این مدت کمی فاصله های بین پست ها طولانی تر از معمول شده . راستش شلوغ پلوغی های زندگی و کار بهم فرصتی برای نوشتن نداده ولی قول می دم برگردم سر حداقل 2 هفته یک بار پست جدید گذاشتن .. 

اما امروز و دیروز اتفاق جالبی افتاد که تجربه جدید و خوبی بود و فکر کنم دونستنش جالب و مفید باشه براتون. 



دیروز تقریبا حول و حوش ظهر بود که متوجه شدم آب گرم خونه تقرییا قطعه و هرچی صبر می کنم از آب شیر گرم نمی شه .. به هوای اینکه خوب امروز آب زیاد ممکنه مصرف کرده باشیم نیم ساعتی صبر کردم اما بازهم خبری نشد.. بنابر این خوب اولین شکم رفت به آب گرم که حتما خاموش یا قطع شده. 

خوبه بدونید به جز خونه هایی که به ندرت برای آب گرم هم گازکشی دارند همه آبگرم کن های اینجا برقی هستند و سیستم خاص خودشون رو دارند و خوب به هرحال برای ما مصرف کننده هیچ وقت سراغشون نمی ریم و فقط قبض برق رو می دیم.
در ضمن خیلی وفت ها هم ممکنه مثل ما آب گرم جاهای عجیب غریبی نصب شده باشه مثلا برای ما یه جایی توی دیوار هست و باید قاب دیوار رو باز کنیم و بهش دسترسی داشته باشیم. 

خوب اولین اقدام آب گرم کن رو چک کردیم و خوب بله خاموش بود اما هیچ مشکل خاصی هم در ظاهر نداشت و کاری از دستمون بر نمی اومد. پس زنگ زدیم که به شماره ای برای تعمیر که بیان و چک کنن ببینند مشکل چیه .. شاید اگر کمی عجله کرده بودیم به طرف ادرس داده بودیم و چون روز تعطیل بود کلی هزینه ازمون می گرفت اما جهت گرفتن قیمت از جای دیگه به شماره دومی هم که پیدا کرده بودیم زنگ زدیم و خیلی جالب بود که شرکت بعدی روی خط بهمون گفت که شما چندمین نفری هستید که از اون منطقه زنگ می زنید و در واقع اداره اصلی برق همه آب گرم کن های برقی رو قطع کرده چون در اون ناحیه به دلیل رعد و برق شب قبل مشکل پیش اومده ..

من راستش باورم نشد و اولین سوالی که برام پیش اومد این بود که چطور وقتی برق همه خونه و سایر وسایل وصله و فقط برق آب گرم کن قطع شده و در ضمن اونها چه طوری دسترسی دارند که این کار رو کنند !!! به هرحال بعد از زنگ زدن به این طرف و اونطف مشخص شد بله کاملا شدنی هست و اونها از دور به سوییچ مخصوص آب گرم ها دسترسی دارند و به عنوان یک سوییچ جدا می تونن اگر لازم شد قطعش کنند ..

خلاصه از این کشفیات زیاد نگذشته بود که اداره برق خودش زنگ زد و در مورد قطعی خبر داد .. 

این قطعی تقریبا 24 ساعت ادامه پیدا کرد و اما خوب اشتباه اول برای اینکه کسی رو بیاریم و برق ما رو چک کن و 200 دلار هزینه بدیم از بیخ گوشمون گذشت .. 

امروز صبح دوباره بهمون از اداره برق زنگ زدند و گفتند مشکل از بیرون نیست و سوییچ ها بر اساس سوختن سوییچ اصلی خیابون سوخته و باید کسی رو بیارید تا عوضش کنه .. اینجا بود که خوب اشتباه دوم رو کردیم و سریع کسی رو فرستادیم تا خونه و آب گرم و سوییچ رو چک کن و بعد از نیم ساعت اطلاع داد که نه هیچ مشکلی ندارید و همه چیز وصل هست و در واقع مشکل اداره برقه همچنان و البته 130 دلار بی زبون ازمون گرفت. 

برای بار چندمین زنگ زدیم اداره برق و فرمودند بله قطعی هنوز ادامه داره و اشتباه مرکز تماس بوده که به شما گفته خودتون باید درستش کنید و بعد هم بعد از چند ساعت بلاخره آب گرم دوباره وصل شد ..  

خلاصه اینکه اگر سرویسی قطع شد توی خونه همیشه اول با اداره و سرویس دهنده مورد نظر تماس بگیرید که گویا این کشورهای خارجه خیلی چیزهاشون با ما فرق داره و تا ما این کاره بشیم پیر شدیم. 

حالا قراره بریم با شرکت برق جنگ و جدار تا 130 دلارمون رو که به خاطر اشتباه اونها پرداخت کردیم ازشون بگیریم. تا خدا چی بخواد :)