۲۸ آبان ۱۳۹۲

نیوزلندی ها و پوشش روزمره - کد لباس و سایر


فکر کنم یکی دیگه از نکاتی که دونستنش مثل نون شب واجب می شه اینه که در کشور جدید چه جوری باید لباس پوشید مخصوصا در محل های رسمی تری مثل سرکار و غیره .. اما غیر از اینها حتی برای رفت و امد عمومی و غیره و مهمانی ها هم ممکنه گاهی دچار شک بشیم که مثلا خیلی رسمی و یا خیلی مهمونی ای و یا خیلی اسپرت نباشیم .. خوبه یه دید کلی نسبت به انواع تیپ های استاندارد داشت ..

اینجا خیلی مرسوم هست که نوع پوشش رو برای جاهای مختلف بپرسید. البته غیر از مصاحبه که واضح است بهتره به صورت کاملا رسمی حاضر بشید که در مورد اون هم به مفصل صحبت خواهیم کرد. اما اینکه مثلا به مهمونی دعوت باشید و یا مناسب خاصی باشه خیلی راحت می تونید از میزبان در مورد نوع لباس بپرسید و این موضوع کاملا قابل درک و عادی هست .. اینجوری از مبالغه در مثلا رسمی بودن لباس و یا آرایش و یا غیره موقع حضور جلوگیری می کنید ..

یکی از خوبی های قراردادهای کاری این هست که همیشه نوع لباس رو توی متن قرارداد جایی ذکر می کنند و مثلا با یک کد استاندارد نوع پوشش مشخص می شه .. محل کار من به عنوان مثال هر روز هفته باید Bussiness Casual لباس پوشید و جمعه ها Smart Casual که خوب بازهم در موردشون صحبت می کنیم.

همین طور اینجا خیلی مرسوم هست که برای تنوع و هیجان بیشتر خیلی از مهمونی ها رو هم با کد لباس خاصی دعوت می کنند .. خیلی وقت ها شرکت ها مثلا جشن های پایان سال رو به صورت یک فرهنگ کشور خاصی می گیرند و از همه می خوان که لباس خاص اون رو بپوشن و براش کد لباس می ذارن.

غیر از اون خیلی از برنامه هایی که توی خیابون ها برای فرهنگ ها، مذهب ها و یا گروه های مختلف برگزار می شه کد لباس داره و مثلا همه لیاس هندی می پوشن و یا رنگ خاصی می پوشن برای حمایت از اون گروه و غیره ..

یک مثال خیلی جدید مثلا همین مسابقه قایق رانی بود که اخیرا بین نیوزلند و آمریکا برگزار شد و برای حمایت از تیم نیوزلند همه می بایست جوراب قرمز می پوشیدند و خلاصه این قصه سر دراز دارد ..

اما انواع کدها لباس های استاندارد و شناخته شده چی هست:

معمولا به اصلاح این موضوع رو می گن Dress Code و باهمین عبارت هم می شه در موردش سوال کرد که مثلا فلان جا قراره بریم Dress Code چی هست. انواع Dress Code ها معمولا شناخته شده و بین المللی هستند و خیلی راحت می تونید اگر ندونستید چه جوری باید لباس بپوشید از توی اینترنت اطلاعات لازم را پیدا کنید.

چند تا معروف ترین ها که ممکنه به گوشتون خورده باشه رو می شه اینجوری لیست کرد:

- Business Casual
- Casual
- Streetwear
- Smart Casual
- Business formal
- و غیره

 خوب همون جوری که خودتون ممکنه بدونید وقتی حرف از لباس Business  و formal پیش میاد که معمولا برای مصاحبه ها و محل های کار که با مشتری سر و کار دارند استفاده می شه منظور پوشیدن لباس کاملا رسمی هست. برای اقایون شامل پیراهن و شلوار و کت و کفش رسمی و برای خانم ها همینطور و یا کت و دامن .. اما وقتی به هرکدوم از اینها لباس Casual رو اضافه کنیم مثلا تبدیل کنیم کد رو به  Business Casual در واقع از میزان رسمی بودن قضیه کم کردیم اما همچنان باید لباس تاحدی رسمی باشه و بازهم مثلا پوشیدن جین و کتونی شامل اش نمی شه و بلکه فقط می شه قسمت کت رو از کت شلوار حذق کرد و یا کفش راحت تری پوشید که مثلا بندی باشه اما همچنان کتونی و غیره رو شامل نمی شه ..

یک اصلاحی که خیلی استفاده می شه Casual , Smart Casual هست. خوب اگر قرار باشه جایی مثلا Casual برید در واقع جایی مثل یه عصری بیرون با دوستان و غیره خیلی واضح هست لباس راحت می پوشید اما وقتی Smart Casual پیش میاد باز باید چیزهای دیگه ای رو در نظر گرفت مثلا عادت پوشیدن دمپایی اینجا زیاد هست و به دلیل همین اضافه شدن Smart باید از دمپایی از نوع لباس های اون روز مثلا حذف بشه. و یا مثلا شلوارک های راحتی وقتی Smart Casual گفته می شه دیگه پوشیدنش جایز نیست. شاید خیلی کلی بشه گفت لباس مرتب و قابل قبول و راحتی برای این اصطلاح مناسب تره.

خیلی از شرکت ها هم گاهی برای کارمندهاشون یونی فرم در نظر می گیرند که خوب قاعدتا موقع شروع کار به کارمندان داده می شه و مثلا ازشون می خواد تی شرت مخصوص رنگ شرکت رو با ارم شرکت بپوشن و فقط رنگ شلوار و چیزهای دیگه ای رو هماهش مشخص می کنند.

حتی برای وارد شدن به بعضی رستوران ها و بارها و کلاب ها هم همیشه باید لباس مورد نظر بپوشید. خیلی از اوقات جلوی در رستوران و یا بار حداقل نوع لباسی رو که باید داشته باشید نوشتن. یعنی مثلا نوشتن حداقل Smart Casual برای ورود به محل لازم هست که خوب یعنی باید در شکل و شمایل مرتبی وارد بشید و یا  نوع لباسی رسمی تر از این کد هم اکی هست.

بعضی از مهمونی ها هم همونطوری که گفتم مثلا نوع خاصی از لباس رو می خوان و بدون اون ممکنه از ورودتون جلوگیری کنن. مثلا سال گذشته من مهمانی رفتم که می بایست حتما لباس فرم اسپانیایی می پوشیدید و تعدادی از انواع لباسهای محلی رو لیست کرده بودن برای راهنمایی ..

چند مدل از انواع کدها رو با عکس براتون اینجا گذاشتم تا با یه نگاه کلی در موردشون ایده پیدا کنید:

Casual



Smart Casual







Business Casual




Business formal



 
اما نکته ای ناگفته می مونه در اینجا و اون اینکه کلا نیوزلندی ها چه جوری لباس می پوشن. راستش من در جایی نیستم که بخوام نظری بدم اما خوب از شنیده ها و گفته ها و خوانده ها و دیده ها شاید بشه گفت وقتی در خیابونهای نیوزلند راه می ری اصولا ادم ها رو ساده تر،‌ در فرم ها و لباس های راحت تری می بینی و اصولا اگر مجبور نباشن خودشون رو درگیر زرق و برق و رنگ و مدل لباس نخواهند کرد و گویا در بین کشورهای دنیا کمتر تجربه ای در مورد مد و غیره دارند. همین طور اگر سریال ها و فیلم های نیوزلندی رو ببینید نحوه گریم ها و آرایش ها و لباس پوشیدن ها از فرمت های بسیار خاص و مشخصی پیروی می کنه و کلا این مورد مثل خیلی موارد دیگه براشون به هیچ وجه دقدقه نیست.

ترکیب رنگ های محدود تر و ساده تر و کم جلب توجه کننده تر رو می شه توی لباس پوشیدن های روزمره به وضوح دید. معمولا در محل کار افراد در نهایت یک روز درمیان دو تا پیراهن دارن که عوض می کنن و شاید یکی دو سال اونها رو بدون هیچ تنوعی بپوشن و خوب به صورت خلاصه می شه گفت در مجموع به این موارد اهمیت چندانی نمی دن. البته همیشه همه موارد درصد داره و این یک حکم کلی نیست. 

به هرحال همین مساله و چیزهای دیگه شاید باعث شده خرید لباس و مارک های اشنا برای ما در اینجا سخت باشه. تنوع کمتر و استایل هاو مدل های نا اشنا تر با ذائقه ایرانی و هزینه های زیاد برای خرید کیفیت نه چندان عالی معمولا همه رو تشویق به خرید در مسافرت هاشون به کشورهای دیگه می کنه. البته به نظر من همیشه در نهایت باید انعطاف پذیر بود و به شرایط خودمون رو وفق بدیم. 

 البته این موارد گفته شده شاید هم در کل اصلا بد نباشه .. عینی لزوما از دیدگاه منفی نباید خونده بشه. چون زندگی راحت تر، شاد تر و تفریحات و ارامش و تعادل در کار و زندگی از اولیت های زندگی بین مردم اینجاست که به نظر من ارزشی بسیار بالاتر از دقدقه های ظاهری روزمره داره ... به هرحال ادم ها ب سلیقه ها و طرز فکرهای متفاوت چیزهای متفاوتی رو برای زندگیشون پسند می کنند و مهمترین نکته در مورد نیوزلندی ها اینه که هیچ کسی رو بر اساس ظاهر و شرایط زندگی قضاوت نمی کنند و به این دلایل رفتار متفاوتی بهش نشون نمی دن .. کاری که شاید از ابتدایی ترین رفتارهای ماست و معمولا افراد رو با توجه به ظواهر قضیه انتخاب و قضاوت می کنیم. 

خوب من از منبر بیایم پایین. 

 -----------------
 چند نکته دیگه هم وجود داره که لزوما ربطی به لباس پوشیدن نداره اما بی ارتباط با اینکه شما جایی دعوت بشید و غیره هم نیست و دونستنش شاید اینجوری سریع باشه تا بخواهید تجربه کنید.

چند تا اصلاح هست در بین اینجایی بسیار جا افتاده. مثلا اگر جایی دعوت شدید و بهتون گفتن Bring a plate در واقع منظورشون این نیست که برای خودتون بشقاب و قاشق چنگال بیارید. در اینجور مهمونی ها منظور این هست که هرکسی یک خوراکی تهیه می کنه و میاره و همه دور هم به اشتراک می گذارند خوراکی ها .. پس یعنی درست کردن غذا و یا خوراکی به تعداد مثلا چندیدن نفر و همراه بردن ..

اصطلاح دیگری که ترکیبش با چیزهای دیگه استفاده می شه هست BYO و در واقع مخفف Bring your own هست و مثلا می تونه همراه بشه این اصطلاح با نوشیدنی،‌خوراکی ، دسر و یا حتی چایی و صندلی و غیره .. و یعنی برای خودتون مثلا بیارید.
حتی در بعضی از رستوران ها هم می تونید نوشیدنی خودتون رو با خودتون ببرید و توی من و یا سردر رستوران این اصلاح به کار برده شده. 

اصلاح دیگه که مخفف اصطلاح فک کنم فرانسوی هست اصطلاح RSVP یی. که معمولا همراه می شه با یک تاریخ. در واقع مودبانه از شما درخواست می شه که تا تاریخ اعلام شده به میزبان اعلام کنید که ایا در مراسم، مهمانی و غیره آیا شرکت می کنید یا خیر و خوب مودبانه و درست این هست که تا تاریخ اعلام شده حتما به میزبان اطلاع بدید و اگر خبر ندید معمولا کسی هم منتظر شما نیست.

به موقع بودن برای افراد این سر کرده خاکی بسیار مهمه. مفهومی به اسم اینکه گفتن مثلا 7 عصر بیاین حالا کسی تا 9 هم نمی ره یا کمی دیرتر بریم زشت زود بریم و غیره به هیچ وجه معنی نداره. و در واقع بر عکس. به موقع بودن و شاید حتی چند دقیقه زودتر در محل حاضر شدن برای خیلی از موارد امتیاز به حساب میاد.

مثلا برای مصاحبه معمولا می گن 15 دقیقه قبل اونجا حاضر باشید و حتی خیلی زود رفتن هم وجه خوبی نداره.

همین طور وقتی شما با کسی قراری می ذارید مثلا با لوله کش، با حمل و نقل بار ، با کسی که میاد خونه رو تمیز کنه و و و هر نوع قرار دیگه ای راس ساعت بودن و به موقع در محل حاضر شدن جز اولین و ابتدایی ترین کارهاست و معمولا اگر کسی دیر می کنه و یا زودتر می خواد حاضر بشه حتما به ظرف مقابل خبر می ده.

یک اصلاح دیگه ای که یادم اومد و شاید بهش بربخورید هست: Doggy bag . شاید از لحاظ ترجمه ای به نظر خیلی قشنگ نیاد اما در رستوران ها و کلا در مورد خوراکی استفاده می شه. مثلا وقتی غذا اضافه میاد و شما می خواهید ببرید بقیه اش رو خونه به اون غذایی که می برید حالا توی ظرف یک بار مصرفی که از رستوران می گیرید می گن Doggy bag و اصلا معنی بدی نداره و خیلی هم مرسومه.

 خلاصه نکات زیادی هست تا با فرهنگ اینجا اشنا شد .. اگر چیز خاصی به ذهنم رسید حتما اضافه می کنم..

۱۶ آبان ۱۳۹۲

خرید ماشین


قول داده بودم در مورد خرید ماشین بنویسم و خوب سر قولم هستم .. اما مطلب رو فعلا به دو دسته مجزا تقسیم می کنم.. یک مطلب می شه اینکه از مجاها و از چه منابعی با چه شرایطی می شه ماشین خرید و دیگه چه جور ماشینی بخریم و چه چیزهایی رو در موقع خرید ماشین چک کنیم ..

در این پست در مورد چیزهایی که لازم هست چک بشه برای خرید نه از دید لزوما مکانیکی بلکه از جنبه های مختلف صحبت می کنیم.

یه امتیاز بزرگ موجود برای خرید ماشین دست دوم این هست که می تونید برای ماشینی که تصمیم به خرید دارید هزینه کمی پرداخت کنید و تاریخچه ماشین رو بگیرید و بررسی کنید.

برای چک اولیه ماشین:
- این رو قطعا می دونید اما برای یاداوری حتما همه جای ماشین رو چک کنید و حتی اگر فروشنده به شما مشکلات رو نشون می ده به اونها بسنده نکنید و خودتون ماشین رو خوب چک کنید.

- سعی کنید ماشین رو در روز و در شرایط افتابی و مناسب چک کنید چون قطعا بهتون دید بهتری از شرایط ماشین می ده.

- قطعا ماشین های کهنه تر قیمت پایینتری دارند اما اگر ماشین کلا از 100 هزار کیلومتر بیشتر کار کرده حتما دقت بیشتری اوی انتخابتون داشته باشید.

- می تونید از یه تیکه اهن ربای کوچیک همراه داشته باشید تا زدگی های ماشین رو که ترمیم شده پیدا کنید و چک کنید ..

- حتما یه چراغ قوه همراه داشته باشید و زیر ماشین و موتور و غیره رو چک کنید.

- قطعا و طبق سنت ایران اگر دوستی دارید که وارد هست به مسایل ماشین خوب خیلی کمک بزرگی خواهد بود.

حتما مستندات ماشین رو قبل از خرید چک کنید. معمولا ماشین هایی که برای فروش می ذارن باید گواهی سلامت ماشین یعنی همون WOF یا warrant of fitness به روزی داشته باشند. و ترجیحا هنوز کمتر از 1 ماه ازش گذشته باشه.

اما خوب در خیلی از مزایده ها و شرایط فورش نوشته شده که ماشین رو با همین شرایطی مه داره در همین مکانی که هست می فروشن .. در این حالت بعد از چک ماشین با فروشنده شرط کنید که ماشین رو با این شرایط به تعمیرگاه می برید که چک بشه و اگر مشکل اساسی داشته باشه پس میارید .. البته برای چک توسط تعمیرگاه یا هرجای دیگه اگر هزینه های لازم باشه خودتون باید پرداخت کنید.

حتما از فروشنده درباره تاریخچه ماشین اینکه مثلا تصادف، خرابی و غیره داشته بپرسید .. اگر مشکلی پیش بیاید می تونید به حرف های فروشنده استناد کنید.

اگر ماشین رو خودتون از دست (از فروشنده) مستقیم می خرید بدون هیچ معامله کننده و یا شرکت سومی دقت کنید حتما مستندات و غیره درست پر بشه و پست بشه و تاریخ زمانی که شما ماشین رو می خرید و صاحب می شید و غیره همه درست باشه تا مبادا بعدا دچار مشکلاتی مثل جریمه پرداخت نشده و یا رجیستر کردن شماره ماشین و غیره بشید. یادتون باشه اینجا فرد رو جریمه می کنند و شماره ماشین به اسم فرد ثبت شده و اگر مشکلی از قبل بوده باشه قطعا جریمه و .. شامل حال شما نمی شه .


همیشه می تونید ماشین رو به شرط چک کردن توسط مکانیک حرفه ای بخرید. در واقع ماشین رو برای چک پیش کسی می برید و اون با گرفتن مبلغ نه خیلی زیادی ماشین رو چک می کنه و اگر عیبی داشته باشه و .. برای شما و فروشنده یک گزارش تهیه می کنه و می فرسته و بر اساس این گزارش شما می تونید تصمیم بگیرید ماشین رو می خواهید یا نه .. مثلا اگر ماشین رو با این شرط خریداری کردید و بعد مشکلی گزارش بشه می تونید ماشین رو بدون دردسر پس بدید.

اگر ماشین خوردگی زیاد داشته باشه و یا در قسمت های اصلی مثل کف و ستون و غیره خوردگی قابل توجه داشته باشه ممکنه بهش WOF  ندن و یا هزینه زیادی داشته باشه برای تعمیر پس حتما به این موضوع دقت کنید. در واقع ماشینی که WOF نداشته باشه شما اجازه استفاده ازش رو ندارید و اگر حتی کنار خیابون پارک باشه در مکان عمومی احتمال داره جریمه بشه.

WOF  برای ماشین های قدیمی تر تقریبا هر شش ماه یک بار و برای ماشین های نو تر سالی یک بار لازمه انجام بشه. و بعد از هر بار انجام یک برچسب پشت شیشه ماشین با تاریخ انقضا می چسبونن.

برچسب رجیستری پلاک ماشین هم همین طور. حتما همه ماشین ها باید رجیستر بشن و این برچسب پشت شیشه باشه .. می تونین ماشین رو برای سه ماه و با بیشتر رجیستر کنید. این کار هم از طریق پست و هم انلاین قابل انجام هست.

یه تست جالب که می شه فنرهای ماشین رو تست کرد اینه که چهار گوشه ماشین بایستید و ماشین رو از یک یک گوشه به سمت پایین و بالا فشار بدید و رها کنید و ماشین باید بلافاصله بعد از رها کردن متوقف بشه .. اگر نشد حتما خوردگی وجود دارد و اگر اصلا حرکت نکرد قطعا نیاز به تعویض دارند. 

حتما از دور یا یک دید کامل ماشین رو نگاه کنید. ماشین نباید به سمتی کج و یا افتاده باشه. 

حتما چرخ ها رو چک کنید و بازهم شیارها و غیره رو نگاه کنید چون اگر خیلی خرده شده و یا کهنه باشن بلافاصه برای گرفتن WOF مجبور به هزینه کردن و تعویض اونها خواهید شد. 

همین طور همه درها و پنجره ها رو چک کنید. شخصا در این مورد در خرید ماشین به مشکل برخوردم و حتی ماشین نو درهاش قفل نمی شه و باعث مشکل شده. 

حتما اگزوز ماشین رو چک کنید. برای چند لحظه وقتی ماشین روشن هست دستتون رو جلوش بگیرید و باید فشاری که هوا به دست میاره کاملا احساس کنید اگر فشار اصلا قوی و محسوس نیست قطعا جایی اگزور نشتی و مشکل داره. 

داخل ماشین به همون اندازه بیرون موتور مهم هست. حتما چک کنید که آینه ها و صندلی ها قابل تنظیم هستند. در کاپوت و محل بنزین باز و بسته میشه. چراغ ها، راهنما و چراغ ترمز ها همه کار می کنند. 

بستن کمربند برای همه سرنشینان اجباری هست پس حتما چک کنید همشون سالم هستند و قابل بستن. 

یادتون نره ممکنه در نگاه اول برخی جزییات مهم نباشه اما هزینه تعمیرات در نیوزلند برای ماشین واقعا گرون هست و هزینه های هست که باید پرداخت بشه و ماشین سالم باشه و الا به راحتی ختم به جریمه میشه. 

از موتور و غیره نمی گم چون خیلی من سر در نمیارم و قطعا خودتون بهتر بلدید. 

اما موضوع مهم این هست که حتما ماشین رو تست و رانندگی کنید. قبل از رانندگی ماشین مطمئن بشید که ماشین بیمه داره. اگر اتفاقی بیفته و شما راننده باشید (صاحب هنوز فروشنده) و ماشین بیمه نباشه مقصر شما خواهید بود. 

موقع رانندگی خوب قطعا همه چیز رو تست خواهید کرد مثل کارکرد ترمز ها و دنده و غیره و یا اگ دنده اتوماتیک باشه .. حتما همین طور که ماشین روشنه از ماشین پیاده شید و به دود و صدا و غیره ممکن توجه کنید که بعدا مشکل ساز نشه. 

یادتون باشه می تونید ماشین رو به شرط چک توسط AA خریداری کنید. به این معنی که صاحب ماشین تائید سلامت ماشین رو می ده اما به هر حال شما شرط خودتون رو می ذارید و ماشین رو برای چک پیش AA  می برید و اگر AA تائید کرد ماشین رو خریداری می کنید. 

اگر به سلامتی اماده خرید شدید کافیه از اداره پست برگه های مربوط به نقل و انتقال ماشین بین فروشنده و خریدار رو تهیه کنید و اطلاعات رو کامل کنید و پست کنید. البته پول رو می تونید هرجوری شرط کردید به فروشنده پرداخت کنید و همون موقع ماشین رو تحویل بگیرید. 

بعد از چند روز نامه ای به دستتون می رسه که گواهی صاحب ماشین شدن شماست و پلاک و شماره موتور و غیره به اسم شما ثبت شده. 

در سایت Trade me بسیار باب هست که مشکلات ماشین رو در جزئیات می نویسن و یا اگر مثلا زدگی و غیره داشته باشه عکس اون قسمت رو می ذارن و خوب سند خوبی هست که مثلا اگر فروشنده ادعا می کنه ماشین سالم هست و بعدا مشکلی پیدا شد به سایت و گفته هاش استناد کنید .. 

خیلی از مواقع هم همون طوری که گفتم ماشین رو برای فروش می ذارن و می نویسن : as it as , as seen in picture و غیره .. در واقع در این شرایط می گن با همین شرایطی که داره و می بینید و غیره .. و خوب اینجا مسئولیت شماست که بیشتر و با چشم بازتر انتخاب کنید تا مشکلات احتمالی رو تشخیص بدید. 

اگر بخوام یه لیست کلی بدم از جاهایی که می شه ماشین دست دوم خرید، می شه گفت Trade me مرجع خوبیه .. همین طور برگزار کننده های مزایده ها معمولا شنبه های می تونید به محل هاشون برید چه برای خرید و چه برای فورش ماشین .. همین طور خیلی از کمپانی ها ماشین های برند خودشون رو دست دوم دارند و می فروشن که خوب در اینجور جاها می تونید ماشین ها رو اگر خواستید قسطی هم بخرید و ماشین های به روزتر و یا میزان کیلومتر استفاده کمتری پیدا می کنید .. به علاوه اینکه خیلی وقت ها خودشون ماشین رو بای چند سال گارانتی هم می کنند. 

همین طور گاراژهایی هستند که فقط ماشین دست دوم دارند و انواع ماشین دست دوم می فروشن و خوب گاهی به صورت قسطی هم خرید و فروش انجام می دن .. در اینجور مکان ها می تونید ماشین های کمی قدیمی تر و ارزونتر خوبی پیدا کنید..

اگر برسم حتما در مورد این دو پاراگراف اخر دفعه های بعد بیشتر توضیح می دم .. 

راستی دعا برای من یادتون نره :) ممنون